زندگینامه – شهید جلیل محدثی‌فر

شهید جلیل محدثی‌فر

تاریخ شهادت:

۱۰ تير ۱۳۶۶

جلیل محدثی‌فر اول شهریور سال ۱۳۴۲ در مشهد مقدس به‌دنیا آمد. وی سومین فرزند خانواده بود و قبل از دبستان به مکتب‌خانه می‌رفت. دوران ابتدایی را در مدرسه حسینیه باقریه و جوادیه به پایان برد.

جلیل دوره راهنمایی را در مدرسه محراب‌خان، به پایان رساند و سپس وارد دبیرستان آیت‌الله کاشانی‌(فعلی) شد که این دوران هم‌زمان با اوج انقلاب بود و وی در تمام صحنه‌های انقلاب، صحنه گردان و پرچمدار بود و یک بار هم مجروح شد.

وی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، به‌عنوان یک حزب‌اللهی روشن و اصیل، در محیط دبیرستان علیه گروه‌های منحرف وارد عمل می‌شد. در سال ۱۳۵۹ دبیرستان را رها کرد و به جبهه رفت.

با آغاز جنگ تحمیلی وی با پایمردی و استقامت و شجاعت کم‌نظیر، در کنار سردار پرافتخار اسلام شهید چمران در جنگ‌های نامنظم و چریکی مظلومانه جنگید و بعد به‌عنوان تخریب‌چی و در جبهه‌های گرم جنوب و کوهستان‌های سرد کردستان خدمت کرد.

جلیل محدثی‌فر در سن ۲۲ سالگی ازدواج کرد که مدت زندگی مشترک آن‌ها دو سال بود. ثمره این ازدواج پسری است که در سال ۱۳۶۶ به‌دنیا آمد.

چند روز بعد از عروسی، باز هم به جبهه رفت و در جبهه به صورت افتخاری خدمت می‌کرد. مستمری را که می‌گرفت، در صندوق کمک به جبهه می‌انداخت. می‌گفت: همه باید به هر نحوی به دولت کمک کنیم.

در عملیات‌های بسیاری از جمله والفجر ۸، کربلای ۴، کربلای ۵ و نصر ۴ شرکت داشت. بارها به‌شدت مجروح شد و یکی، دو ماه در بیمارستان شیراز و تهران بستری بود.

مجروح شدن خود را به کسی خبر نمی‌داد و در بیمارستان‌ها هیچ ملاقات‌کننده‌ای نداشت و خانواده بعدها از مجروح شدنش باخبر می‌شدند. تمام بدنش مجروح بود و احتیاج به عمل‌های مختلف داشت، اما آن‌قدر غرق در جهاد بود که جسم مجروحش را فراموش کرده بود. می‌گفت: وقتی در جبهه هستم هیچ دردی ندارم.

در عملیات والفجر ۸ با این‌که پایش شکسته بود اصرار دوستان را برای آمدن به پشت خط نپذیرفت و به درون آب رفت و فرماندهی گردان خط‌شکن را در عملیات والفجر ۸ به‌عهده گرفت. بار دیگر به سختی مجروح شد و مدتی بستری بود و هنوز بهبودی حاصل نشده بود، که دوباره به جبهه رفت.

در عملیات‌های کربلای ۴ و ۵ یکی از مهم‌ترین گردان‌ها، گردان یاسین بود که شهید محدثی فرماندهی آن را برعهده داشت. او یکی از بهترین طراحان عملیاتی بود. در برابر مشکلات و گرفتاری‌ها فردی صبور و آرام بود.

عملیات نصر ۴ در تاریخ ۱۰ تیر ۱۳۶۶ در منطقه ماووت آخرین میعاد این فرمانده جسور ایرانی بود. او در این عملیات به علت اصابت ترکش خمپاره ۶۰ میلی‌متری به ناحیه سر و پای چپ، به شهادت رسید.

همرزمان وی می‌گویند: شهید در حالی‌که یا زهرا می‌گفته به شهادت رسیده است.

 

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − 17 =