زندگینامه – شهید محمد اسماعیل‌زاده

شهید محمد اسماعیل‌زاده

تاریخ شهادت:

۲۳ تير ۱۳۶۱

محمد اسماعیل‏‌زاده فرزند على در اول شهریورماه سال ۱۳۳۹ در روستاى بهاباد از توابع شهرستان گناباد به‌دنیا آمد.

خانواده‌اش مى‏‌گویند: در ماه محرم به‌دنیا آمد. چون فرزند اول ما حسین نام داشت، او را محمد نام گذاشتیم. به خاطر علاقه‏‌اش به آموختن قرآن، كتاب«عمه جزء» را تهیه كرد و به مكتب‌خانه رفت تا این‌كه خواندن قرآن را آموخت. در سال ۱۳۴۷ وارد دبستان نوبنیاد روستاى بهاباد شد.

در سال ۱۳۵۲ به مدرسه‏ راهنمایى خواجه نصیرالدین طوسى در شهرستان گناباد وارد شد و در سال ۱۳۵۴ دوره‏ راهنمایى را به پایان برد. دوره‏ متوسطه را بین سال‏‌هاى ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹ در دبیرستان كوروش گذراند.

محمدرضا فضلى از دوران دبیرستان ایشان مى‏‌گوید: تصمیم گرفته بودند كه اسم مدرسه را كه در آن زمان كوروش بود به دكترعلى شریعتى تبدیل كنند كه با سماجت و ممانعت از طرف مسئولین آموزش و پرورش مواجه شد كه نباید این كار انجام شود. بالاخره خواسته دانش‌‏آموزان و شهید اسماعیل‏‌زاده باعث شد كه قبول كنند و نام مدرسه از كوروش به دكترعلى شریعتى تغییر كرد كه این یكى از بزرگ‏‌ترین قدم‏‌هایى بود كه برداشته شد.

در دوره‏ دبیرستان او و تعدادى دیگر از دانش‌‏آموزان در راهپیمایى‏‌ها شركت كردند كه مسئولین مدرسه در ابتدا اجازه‏ این كار را به آن‏‌ها نمى‏‌دادند ولى با سماجت آن‏‌ها نه تنها دانش‌‏آموزان بلكه خود مسئولین مدرسه نیز شركت مى‏‌نمودند. كتاب‏‌هاى مذهبى، علمى و كتاب‏‌هاى استاد مطهرى را مطالعه مى‏‌نمود.

قبل از انقلاب در تظاهرات شركت مى‏‌كرد. در پخش اعلامیه‏‌هاى حضرت امام‌ـ‌كه همزمان با پیروزى انقلاب اسلامى بودـ نقش فعالى داشت. هم‌چنین در تصرف شهربانى، ژاندارمرى و خلع سلاح آن‏‌ها كه همزمان با ۲۲ بهمن بود نقش اصلى داشت.

آقاى محمد باصرى نقل مى‏‌كند: در تابستان ۱۳۵۶ به ایران آمدم. امام فرمودند: باصرى، به مردم ایران و به جوانان غیور بگو كه براى احترام به شهدایى كه به‌وسیله دژخیمان شاه جان دادند، امسال اول فروردین‌ماه سال ۱۳۵۷ به جاى این‌كه عید بگیرند، مساجد را سیاه‌پوش كنند و اعلام عزا كنند. من براى ابلاغ پیام امام در تاریخ ۱۳۵۶/۴/۱ در روستاى كلات از حجت‌الاسلام شیخ‌حسین نسائى تقاضا كردم كه علما را دعوت كند، او این كار را انجام داد. اعلام كردم كه امام عزیز دستور داده‏‌اند كه اول سال ۱۳۵۷ به جاى این‌كه مراسم عید و نوروز بگیرید، مساجد را سیاه‌پوش كنید.

قبل از پیروزى انقلاب اسلامى ـ پنجم آبان‌ماه هزار و سیصد و پنجاه و هفت‌ـ در گناباد نیروهاى رژیم با تظاهركنندگان درگیر شدند و جلوى حسینیه تیراندازى شد. شهید آن‏‌جا حضور داشت. در آن‌جا دو نفر از روحانیون گناباد هدف گلوله واقع شدند. او سر یكى از مجروحین را به دامن گرفت و با همان خونى كه از گردن این روحانى جارى شد روى دیوار با همان خون نوشت: «شهیدان راهتان ادامه دارد.» و بعد با همان لباس خونى به خانه‏‌اى رفت كه آقاى باصرى و آقاى ابراهیمى مجروح شده بود.

به روحانیت خیلى علاقه داشت. به امام بسیار علاقه‏‌مند بود. امام را به‌عنوان شخصیتى بى‏‌نظیر و یك مراد كه مدت‏‌ها دنبالش بود پیدا كرد و به محبوب خودش رسید. فرمایشات ایشان را چه از طریق روزنامه، بیانیه، سخنرانى و چه نوار پى‏‌گیر بود و به دیگران می‌رساند. تمام فرمایشات ایشان را براساس تكلیف انجام مى‏‌داد.

ابتدا با كمیته‏ انقلاب اسلامى همكارى داشت، سپس به جهاد رفت و بعد به سپاه پاسداران پیوست.

پس از شروع جریانات كردستان به آن‌جا رفت و آخرین مسئولیت او فرماندهى گردان چهارم تیپ ۲۱ امام رضا(شهیدبهشتى) بود. چندبار مجروح شده بود، یك بار در مسیر سوسنگرد ـ بستان ازناحیه‏ كتف، شانه و پشت پا مجروح شد.

در عملیات‏‌هاى مختلف از جمله: طریق‌القدس، بیت‌المقدس و رمضان شركت داشت. در عملیات بیت‌المقدس مجروح شد و با وجودى كه ریزه‌‏هاى تركش در بدنش بود، براى شركت در عملیات رمضان بعد از ۴ روز مرخصى دوباره به جبهه رفت كه در این مرحله به‌سوى معبود خود شتافت.

یكى از همرزمان شهید مى‏‌گوید: شب ۲۲ ماه رمضان ـ كه همزمان با اولین مرحله عملیات رمضان بود ـ ایشان گفت: امشب كه ۲۲ ماه رمضان است، شب نتیجه‏‌گیرى زحمات من است. و هم‌چنان كه خود ایشان مى‏‌دانست كه شهید مى‏‌شود، به آرزوى همیشگى خود نیز رسید.

محمد اسماعیل‌‏زاده در تاریخ ۱۳۶۱/۴/۲۳ به علت اصابت تركش به سینه و سر در منطقه‏ شلمچه و در عملیات رمضان به درجه‏ رفیع شهادت نایل گردید.

 

پیكر مطهر ایشان پس از حمل به زادگاهش در بهشت شهداى بهاباد دفن شد.

 

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − نوزده =