وصیتنامه شهید علی فقیه:
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیِمِ
یا ایََّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی اِلیَ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً فَادْخُلِی فیِ عِبَادیِ وَ ادْخُلیِ جَنَّتیِ» «وَلاَ تَقوُلوُا لِمَنْ یُقْتَلُ فیِ سَبیِلِ اللهِ اَمْوَاتاً بَلْ اَحْیَاءٌ وَ لیَکِنْ لاَ تَشْعُرُونَ.
شهید، سعید است و شهادت سعادت. (امام خمینی)
در قاموس شهادت، واژه وحشت نیست. (امام خمینی)
با سلام و درود بر محمد مصطفی(ص)، پیامبر عظیمالشأن و گرامی اسلام و بنیانگذار اسلام فقاهتی و با سلام و درود بر حسین(ع) سرور آزادگان جهان تشیع که با ایثار خون خود، اسلام را از خطر یزیدیان نجات داد؛ و با سلام و درود بر امام زمان مهدی موعود(ارواحنا له الفدا). با سلام بر امام امت، خمینی، بتشکنِ دوران و با سلام و درود بر رزمندگان صحنههای پیکار حق علیه باطل، این راهیان ره قدس و این شیران روز و زاهدان شب که با نبرد خود، روباهصفتان را به دَرَک واصل کرده و در صحنههای جنگ حماسه میآفرینند و سلام و درود بر شهیدان حسین گونه زمان که چون علیاصغرها، قاسمها و علیاکبرها، جان خود را برای مسلمین فدا کردند و به ملکوت اعلی پیوستند؛ وصیتنامه خود را آغاز میکنم.
اینجانب علی فقیه بهعنوان یک رزمنده کوچک آقا امام زمان(عج)، میخواهم وصیت را آغاز کنم. که میدانم این نام برازنده این حقیر نمیباشد. رزمنده امام زمان(عج)، آنهایی هستند که موشکهای ۹ متری بر سر آنها فرود میآید. سربازان امام زمان(عج)، آنهایی هستند که تاکنون بیش از ۱۲ تن از خانواده خود را از دست دادهاند. ماها چه هستیم؟ اگر مقاومت و ایثار اینها نبود هرگز ما به پیروزی عظیم نایل نمیآمدیم.
اولین نکته، مربوط به روستایمان میباشد؛ مبادا شما ای عزیزان و ای مجاهدان! گول و فریب عدهای یاوهگو را بخورید که با عملشان ضربه به انقلاب اسلامی میزنند. مبادا بگذارید منافقان حاکم شوند و با عملشان اسلام را از بین ببرند. مساجد را پرکرده و گروههای مقاومت را تقویت کنید. مبادا امام امت، خمینی بتشکن و رزمندگان را فراموش کنید. جوانان را تقویت کنید. تفنگ از دست رزمندگان افتاده را برداشته و سینه خصم زبون را نشانه بگیرید. مبادا آنهایی که مقلد امام نیستند و تابع ولایت فقیه نمیباشند، در تشییع جنازه من شرکت کنند؛ تا زمانیکه پیرو ولایت فقیه نشوند نمیخواهم که بر سر جنازهام فاتحه بخوانند و بر سر قبر من پا بگذارند. سخنی با تو ای پدر و مادر! ای پدر و مادر عزیز که سالها برای من رنج طاقتفرسایی را متحمل شدهاید و میدانم که توقع داشتید که در آینده بتوانم کمکرسانی برای شما باشم. من امانتی بودهام از طرف خدا نزد شما و خداوند هر موقع که صلاح بداند امانت را پس میگیرد. میدانم ای پدر و مادرم! که شما برای من عزیز هستید ولی اسلام عزیز، عزیزتر از شماست. امروز اسلام به جوانانی[مثل من] و پدر و مادرانی مانند شما احتیاج دارد. درودتان باد ای پدرم و مادرم که مرا اینگونه در دامن پر مهر و محبت خود تربیت کردید. مبادا بر سر جنازهام گریه و زاری نمایید زیرا کسی نبود بر مظلومیت علیاصغر گریه کند. لباس سیاه نپوشید[بلکه] برایم جشن عروسی بگیرید زیرا من به طرف معشوقم رفته و به آرزوی دیرینه خود رسیدهام. مبادا امام بزرگوارمان این نایب مهدی(عج) را فراموش کنید.
مادرم! مانند مادر حنظله باش که بعد از شهادت فرزندش، سر فرزند را برای او آوردند. آن مادر قهرمان، سر حنظله را به طرف دشمن پرتاب کرد و گفت: من فرزندم را در راه اسلام دادهام و جنازهاش را هم نمیخواهم. مادرم! در مرگم مقاومت کن مبادا کاری کنی که دشمن را تشویق کنید و برایم ناله و زاری نکنید چون که آن از خدا بیخبران، از گریه شما خوشحال میشوند.
اما پدرم! میدانم که چقدر کار و کوشش کردهای که دستانت پینه بسته است. من این دست پینه بسته را میبوسم و به وجود پدری چون تو افتخار میکنم.
و سخنی با شما ای برادرانم! برادران رزمندهام! مبادا بگذارید حتی یک دقیقه تفنگ به زمین افتاده من، بر زمین باشد؛ تفنگ به زمین افتاده را برداشته و پس از آزادی راه کربلا، قدس عزیز را از چنگال این دژخیمان نجات دهید. امام را فراموش نکنید. هیچگاه با افراد منافق روی خوش نشان ندهید.
و شما ای خواهرانم! میدانم که زینبگونه هستید و پیام شهید را به جهانیان میرسانید. هیچگاه در سوگ من لباس سیاه نپوشید زیرا لباس سیاهی نبود که زینب بپوشد. و مانند زینب باشید که پس از شهادت حسین(ع) با عمل و سخنان خویش. نیمی از رسالت حسین(ع) را ادا کرد. خواهرانم! حجاب را فراموش نکنید زیرا حجاب، عفت زن است و از خون شهید، کوبندهتر. بعد از شهادت من طوری باشید که امام میگوید. و صبر را پیشه کنید زیرا خداوند صابران را دوست دارد.
و سخنم با توست ای ملت شهید پرور! به اینکه امام معصوم(ع) میفرماید: «اِنَّ الْحَیاةَ عَقیِدَةٌ وَ جِهَادٌ». جهاد باید به درستی برای خداوند و در راه عقیده باشد و قرآن میفرماید: «اِنَّ تَنْصُرُواللهَ یَنْصُرْکُمْ و یُثَبِّتْ اَقْدَامَکُمْ» (هر کس خدا را یاری کند و در این یاری استقامت کند خدا هم به او کمک میکند).
و از شما میخواهم که جبهههای جنگ و رهبرکبیر انقلاب اسلامی را فراموش نکنید زیرا[راه و اندیشه] امام، مانند خونی است که در بدن انسان جریان دارد که اگر آن خون نباشد انسان میمیرد. قدر این رهبر را بدانید که او بود که ما را آگاه کرد و درس شهادت و جوانمردی را به ما آموخت.
و از شما میخواهم پشت سر روحانیتِ در خط امام باشید و بدانید که هر چه ما از اسلام داریم مرهون همین روحانیت است. آری الان که این وصیت نامه را میخوانید، من از این دنیا رفتهام و به آرزوی دیرینه خود رسیدهام و از همه امت، و پدر و مادر و دوستان و آشنایان و رزمندگان و همسنگرانم، حلالیت میطلبم .
اما پدر عزیز! مبالغی پول بدهکار هستم. آنها را پس دهید: به عمویم گرگعلی ۳۰۰ تومان؛ به برادر محمد زارعی ۸۰۰ تومان و به جعفر دکاندار مبلغ ۲۵۰ تومان؛ و پول سیداحمد اسلامی و سیدمحمدحسین لطیفی را حتماً پس دهید. پول تنباکو علی زارعی را پس دهید. و ۱۷ روز، روزه بدهکار هستم اگر توانستید برایم بگیرید و اگر در توان نداشتید، نگیرید هم اشکال ندارد.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته
۶۲/۸/۲۸
علی فقیه
دیدگاهتان را بنویسید